COLUMN
BV Swiebertje

Voorstel voor zinvolle privatisering. Tegen zinloos geweld. Swiebertje is dood. Lang leve Swiebertje. Een verrassende nalatenschap… onbetaalbaar!

In een eerdere column was ik negatief over privatisering. Vandaag een tegendraads voorstel: Privatisering van Geweld. Voor de kern, terug naar de tijd dat ‘geluk nog heel gewoon’ was. Toen je zonder probleem je voordeur van het slot kon laten en zelfs als meisje ’s nachts nog veilig over straat kon. Toen één veldwachter per dorp genoeg was om boefjes te vangen. In één dorp slechts één-op-één: Bromsnor voor Swiebertje. Kosten? Zinvolle vermakelijkheidsbelasting.

Geen vergelijk met het belastende geweld in deze tijd. Het blauw in onze straat kan de veelheid aan ‘kleine’ (?) criminaliteit zelfs gemotoriseerd niet meer bijbenen. Laat staan de grote misdaad.
Beveiliging is een vak geworden, personeel en materieel. Camera’s houden onze leefomgeving in het snotje, tot en met dodelijke viaducten. We zijn gewend aan uitsmijters en bodyguards. Voetbal is écht oorlog geworden. Vandalisme is aan de orde van de dag. En privé zijn een duur slot op je deur en dievenklauwen op deuren en ramen wel het minste om huis en haard te beschermen.
Slechts een kleine greep uit zeeën aan zinloos geld, inclusief dure advocaten om daders vrij te pleiten. Nog afgezien van persoonlijk leed. Onbetaalbaar!

Ik heb dat nimmer vergeleken gezien met compensatie van geweld, zoals effectieve slachtofferhulp en kostendekkende schadevergoedingen. Maar voorlopig schat ik het geweldstekort op de omvang van onze staatsschuld. Geldboetes niet meegerekend. Want juist die kunnen worden geprivatiseerd.

De uitbetalende belastingdienst is er klaar voor, met vuurrode enveloppen.

Hoe? Door oprichting van BV Swiebertje. Ontvangsten: alle van daders ontvangen schadevergoedingen voor kosten en leed. Uitgaven: álle financiële consequenties van geweld, persoonlijk en maatschappelijk. Ook preventief. Dus naast die van (bijvoorbeeld) een nationale terreurcoördinator, ook een jaarlijkse geweldstoeslag voor iedere burger, naarmate zijn kans op bedreiging. De uitbetalende belastingdienst is er klaar voor, met vuurrode enveloppen. Binnen BV Siebertje is elk te onderscheiden risicoproject kostendekkend: elke voetbalclub betaalt haar eigen geweld. Bijvoorbeeld.

Het uiteindelijk nadelige saldo van BV Swiebertje wordt gefinancierd door een kostendekkend boetestelsel. Dit betekent dat je vooralsnog dat je zo’n 20.000 euro kwijt bent voor het vernielen van een bushokje, 5.000 euro als je een pak koffie uit de super steelt, en minstens 1 miljoen als je iemand zomaar in elkaar slaat. Fikse bonnen, zonder pardon. Dat haalt de zin uit geweld. En scheelt cellen.

Naarmate de vrede toeneemt, dalen de boetes. Of houden we die gekoppeld aan de kosten van vandaag, als écht ontroerende (traan)gasbelasting?’ Dan maakt BV Swiebertje winst. Oké! Die mag voor 100% naar haar directeur en medewerkers, ook al verdienen ze allemaal méér dan tien keer Balkenende. Want het scheelt ons jaarlijks miljarden en vooral… het brengt het ons terug naar de tijd van vermakelijk kattenkwaad. Aan Talpa verkopen we alvast de rechten van de jaarlijkse non-award voor het minst effectief bekeurende politiekorps: de ‘Malle Pietje’. Onbetaalbaar!

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 15 OKTOBER 2005 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

Nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie