COLUMN
De Ruit van Rita

Rita Verdonk zei ‘d’ruit’. En d’r ruit werd beschoten. Witwassende moslims in de ICE-trein. Zij moesten d’ruit. Over angsthaast en opsporingsgeweld. En een grondwet.

Ze hadden het Rita al zo vaak horen zeggen, dus moest het er maar eens van komen. ‘D’r ruit!’ luidde de misverstane strijdkreet. ‘We gaan tot aan het gaatje!’ kreet een beramer. ‘Maar verder niet!’ waarschuwden anderen. Niet geschoten, toch niet mis. De gevolgen waren heftig. ‘Aanslag op Rita Verdonk,’ kopten de kranten.

Haar ambtenaren handelden adequaat, gaven haar direct een andere kamer en een bos bloemen voor de schrik. Rita nam het bij voorbaat voor hén op, dus zij nu ook voor haar. Vóór wat scóórt wat.

De ruit bleef nog drie dagen zitten. Geen glasuitzetter te vinden, zo werd aanvankelijk gespeculeerd. De formele reden: geen andere ruit beschikbaar. Nou ja!
Sporen? Na drie dagen was het NFI er in ‘n paar uur uit: géén kogelgat. ‘Naar wij nu weten,’ zei men er haastig bij. Snel geleerd van manhaftige Rita, zelfs niet bang voor Piet Hein.

Treinverkeer plat, zonder één herfstblad

Op de avond van T-day, daags voor een mogelijke R-day, commotie op het spoor. Uiteindelijk bleek het te gaan om twee biddende witwassers. Ook zij moesten d’ruit. Uit de ICE-trein. Treinverkeer plat, zonder één herfstblad. Dat had de NS-top in zijn stoutste excuusdromen niet kunnen bedenken. Zij aanbad het tweetal en schonk één Herfsttour. Met passend advies: reis nooit in een wit gewaad als je een rugzak draagt.

Twee verhalen die de waarheid geweld aandoen. Excuus! Maar complottheorieën en fantasieën liggen op één lijn. Tot aan ‘Den Haag’. Want zou het niet kunnen, dat deze stormen in een glas water zijn bedacht met uitzicht op de rimpelloos gedachte Hofvijver? Daar wordt gepredikt niet bang te zijn en kalm te blijven. Nu de publieke omroep nog geld heeft om dat te kritiseren, fotorolletjes verdwijnen en tapes worden gewist, zijn immers andere bewijzen geboden.

Maar alle gekheid op een wietrookstokje: we moeten waakzaam blijven en alert zijn!
Intussen hebben we één waarheid gevonden. Zolang Peter R. de Vries zij kennis niet in de Haagse praktijk heeft gebracht, kunnen we ‘prullenbakaangiften’ voorkomen door ze te illustreren met witte gewaden, rugzakken en ruitschade ter grootte van een kogelgaatje. Dat leidt tevens af van opsporingsgeweld naar luttele kilometers te snel en fietsen zonder ID.

Missie voor het Oostenrijkse en Finse EU-voorzitterschap in 2006: Scören of Spören?
Want Europese regels regeren onze regering. Dat blijkt, ja of nee, tóch een grondwet.


GERJO VAN RIJNWAARDEN - 6NOVEMBER 2005 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie