COLUMN
Vier jaar Cup-a-soup

Volksverloochenend gekissebis, ons belang ten spijt. Het gemak van ‘Vier jaar Cup-a-soup’. Verhaal van een soepzooitje.

‘Dit land kan zoveel beter,’ titelt Wouter Bos zijn nieuwe boek. Maurice de Hond heeft al gepeild dat Nederland hem bóven Balkenende als premier verkiest. Dat belooft wat! Maar voorlopig wordt dit land alsmaar zieker. Bijna letterlijk door de nieuwe zorgverzekering, die ons met kracht door de strot wordt geduwd.

Ganzen zijn beter af. Hun lijden, hoe kwalijk ook, dient immers een smaakvol doel. Wij boeren inmiddels zoveel maagzuur, dat geen zelfbetaalde (!) Rennie helpt. Dit kabinet stuurt ons met een zoethoutje in het riet. En onze volksvertegenwoordiging blijkt geen knip voor de keus waard.

De coalitie kwettert in vergooide parlementaire tijd, want bindt steeds weer in. De feitelijk groeiende oppositie kwaakt zonder stem, want die van ruim twee jaar geleden. Normen en waarden gelden niet voor échte democratie. Voor vier jaar gekozen is het gemak van ‘vier jaar cup-a-soup’. Dat zouden ze in Den Haag nou juist niet moeten doen. Maar het is een soepzooitje!

Vier jaar Cup-a-soup. Een soepzooitje.

Dit belooft niks voor 2006, wanneer we opnieuw wrange vruchten plukken van de daadkracht waarmee dit kabinet ons hijgerig verrast. Ten koste van onze portemonnee, maar vooral onzichtbaar, door wat wij niet direct in de gaten hebben. De inefficiënt verslonden campagne-miljoenen, de trucs waarmee de kosten van onze zorg worden verdoezeld, de lasten van elektronische aangifte die stiekem op bedrijven worden afgewenteld, de vermeend voordelige ‘kerstpakkettruc’, enzovoort.

De tijd zal het afstraffen. Vanaf 2007. Naar verwachting nemen de zorgpremies dan dubbel en dwars toe. Om terug te halen aan wat een Betuwelijn aan campagnes werd besteed en met begrip voor verzekeraars die met hun concurrerende premies niet uitkwamen. De staatsschuld is dan aanzienlijk gereduceerd door belastingoverschotten die ons werden onthouden.
Een riante verkiezingspositie voor de huidige oppositie, die ons direct het al jaren beloofde ‘zoet’ kan geven. Zo krijgen dit kabinet en coalitie uiteindelijk zelf het zuur.

Qua PR doet dit kabinet het overigens niet altijd slecht. Na ruim twee jaar kweelt zij weliswaar nog steeds dat zij niet in staat is haar goede bedoelingen uit te leggen (Hoogervorst in NOVA, afgelopen vrijdag). Maar het regeringsdiner voor onze jubilerende vorstin, onder het oog van tv-camera’s, strookte met de nationale beknibbeling. Geen zalm op het menu, maar een maaltijd die je, volgens Bram Peper, ‘krijgt in een modaal restaurant’. Zou dat ‘afgesproken werk’ zijn, van de bouwfraude geleerd? Beatrix kon als gast niet zeggen dat ‘de leugen regeert’. Dus moeten we gissen.

Intussen wettigt Maria een nieuwe spelling, die van haar niet écht had gehoeven. En Hans verleidt ons met Tamara tot onzekere zorg, die wij niet blieven. Gaan we van de wieteweerga (protestspelling) dan maar aan de drugs? Nee! Dat wil Jan Peter niet.

Toch valt er ook goeds te melden. Piet Hein vergoelijkt branden, maar legt spelbelgeweld aan banden. Henny komt back en bij Frans mag je slapen. En als Bridget bloot gaat hebben we in elk geval de foto’s. Toch? Over loslippigheid hoeven wij nog zij te klagen. Dat valt per definitie onder het Groot Haags Excuus. Peter kan ons redden, met daadkracht en rechtvaardigheid, dus échte vooruitgang. Maar het best vanuit Hilversum.


GERJO VAN RIJNWAARDEN - 22 DECEMBER 2005 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie