COLUMN
Hearts & Minds

Nog vóór de missie naar Afghanistan is het eerste slachtoffer al gevallen, zij het zonder bloedvergieten. Boris Dittrich trad af als fractieleider vanwege een verloren strijd om ‘hearts and minds’. Hoe terecht was zijn besluit?

In het debat over de uitzending van ‘onze’ jongens en meisjes naar Uruzgan klonk in kabinet en parlement, van links tot rechts, de opvatting dat ieder daarover zijn eigen afweging mag maken. Ik voel me dus gesteund door een brede Haagse meerderheid om dat ook te doen.

Over de missie zelf heb ik geen gefundeerd oordeel. Ik was niet in Uruzgan, net als de meeste Haagse beslissers. En ik miste de geheime rapporten over de situatie daar, laat staan de weggelakte passages die ook zij moesten ontberen. Ik hoorde de warme pleidooien van George in Washington, van Jaap in Brussel, van voorname Afghanen en van Koffi Annan, die er speciaal voor naar Den Haag kwam.

Ik werd gegrepen door de emotionele oproep van Jan Peter en consorten. Wij moesten er ‘zijn voor de mensen daar’, ondanks gevaar. Maar dat in een ander licht te staan door chantage met internationaal gezichtsverlies. In Nova-politiek van afgelopen vrijdag deed Henk Kamp daar nog een demotiverend schepje bovenop: ‘Als wij niet gaan, gaan ook andere landen niet’. Waar had ik die drogreden eerder gehoord? Jawel, in de regeringsoproep om ‘Ja voor Europa’, waarna ons ‘Nee’ direct met verve werd verdedigd door onze MP.

Chantage met internationaal gezichtsverlies.

Ik hoorde tal van deskundigen winst en verlies tegen elkaar afwegen. Met wisselende conclusies, vanachter hun bureau. Maar ik hoorde ook Arnold Karskens, die het bedenkelijke persverbod aan zijn laars lapte en met gevaar voor eigen leven écht poolshogte nam. Hij berichtte uit ervaring wat Jan Marijnissen in het Afghanistan-debat zo treffend verwoordde: ‘Met bommen ontwikkel je geen land.’ Arnold werd gehoord, maar niet gehóórd. Als échte ‘geheugendrager’ werd hij even serieus genomen als het quasi-gekrakeel om verloren harddisks, diskettes en memorysticks.

Ik zag en hoorde ook militairen, die zich verheugden op de missie naar Urizgan. ‘We hebben niet voor niks dit vak gekozen,’ zei er één. Een begrijpelijke visie, die echter alle Kamerzorgen over deze gewilde avonturiers direct tot een farce maakten. Hun ouders hebben vast méér zorgen. En met elkaar opvolgende regimenten gaat het maar liefst om 7.500 angstige vaders en moeders.

Wij kijken al vele jaren over onze dijken heen. Zoiets zei Van Aartsen, met Haags misbruik van onze internationale solidariteit. Bij elke menselijke wereldramp brengen wij immers méér bij elkaar dan Zalm moeizaam uit zijn knip trekt. Maar die gaat direct open om eer in te leggen bij chanterende wereldleiders. Wij zijn voortdurend de dupe van zijn bezuinigende begrotingsnorm. Zelfs bij opeenvolgende meevallers van miljarden.

Dit kabinet, en het merendeel van onze volksvertegenwoordiging, wil ‘Hearts & Minds’ winnen. Ver weg. In Afghanistan, alle gevaar ten spijt. Ten faveure van eigen, internationale carrièrekansen. Want wat doet Den Haag om ónze ‘Hearts & Minds’ te winnen? Vul zelf maar in…

Hulde Boris! Jouw eerlijke besluit reikt verder dan Afghanistan. Je rekent af met jezelf. Vanwege tactische fouten. Dat zouden er méér moeten doen. Maar dan vanwege volksverlakkende fraude.
Het zou je partijcongres sieren direct een eind te maken aan het misbruik van haar regeringssolidariteit. Thom en Alexander kunnen je daar vast alles over vertellen.
Gá voor het oprecht winnen van ‘Hearts & Minds’. Eerlijk duurt het langst.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 4 FEBRUARI 2006 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (1):

Beste Gerjo, Die \'heldendaad\' van Boris verdient toch helemaal geen hulde joh. Het verwisselt van stoel met Loeswies, krijgt gewoon nog salaris, blijft in de kamer. D\'66 blijft in het kabinet. Niks veranderd - Boris heeft een zogenaamde forse stap genomen? Laat mij niet lachen, het was niet meer dan een handig trucje. En bijna iedereen trapt er weer in. Alleen in de column van Ronals Plasterk afgelopen vrijdag in de Volkskrant las ik een ander bericht, ongeveer gelijkluidend aan wat ik net geschreven heb. (Mary)

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie