COLUMN
Balansdag

Hebt u er al een genomen… een Balansdag? Nee? Oké! Herstel van het Haagse evenwicht verdient de eerste aandacht. Dan hoeven wij ons niet dik te maken.

Twee wippende mannen… Toen ik die commercial voor het eerst zag, dacht ik aan de promotie van alternatief vermaak in het Arnhemse Spijkerkwartier. ‘Neem een balansdag!’ luidde de slogan. ‘Om af te kicken?’ vroeg ik me af toen één van de twee werd gelanceerd. ‘Op weg naar de 77 maagden? Een integratiespotje van de samenbindende overheid?’ Maar nee, hij had géén bomgordel om. Ik snapte er de ballen van.

‘Balansdag? Balansdag?’ Dwingende stemmen in mijn hoofd leidden mij af van het NOS-journaal. Tot ik het logo van Justitie zag, met de scheve balans van Vrouwe Justitia. Aha! Het evenwicht moest worden hersteld. Goed gedaan, Sacha de Boer!

Haar ‘nieuws’ stelde me teleur: ‘Opnieuw geheimen op straat!’ Geen nieuws dus. Zolang de burelen van Johan en Piet Hein blijven lekken, passen neerslagberichten beter in het dagelijkse weerpraatje. Ik hoor Philip al: ‘En Erwin… wat voor weer zal het zijn in Den Haag? Valt het mee ditmaal? Of moeten we onze lieslaarzen weer aan?’

Evenwichtig toch? Niet dus!

Dezer dagen leek het goed te komen met de justitiële balans. Ambtenaren die zich eerder beijverden om Vrouwe Justitia te fucken door ontlastende informatie aan de weg te zetten, hadden nu alles en alles in het dossier gestopt. Evenwichtig toch? Niet dus! Want in hun nukkige naijver rekenden zij buiten Meester Bram, zoals eerder buiten de straat. ‘Dat komt ons allen nog duur te staan,’ meldde Peter Plasman in Nova. Verloren Balansdag.

Ook op andere terreinen spoort het niet. Een kleine greep uit Haaks Haags:
– ‘De Euro kost ons geen cent!’ zo verzekerde Gerrit. Wij kwamen bedrogen uit. – ‘Já voor Europa,’ riep Jan Peter. Direct ná de stemming legde hij uit waarom het Néé moest zijn. – ‘Wij leven in een rechtsstaat,’ krijt Rita. En laat de rechter links liggen. – ‘Niemand komt tekort door de nieuwe zorgverzekering!’ krakeelt Hans. Het CPB voorspelt maar liefst 12% premiestijging in 2007. – ‘Wij’ gaan Kamerbreed naar het gevaarlijke Uruzgan. Twaalfjarige Lida moet terug naar daar, omdat Rita vindt dat het er veilig is (Twee Vandaag, 31 januari jl.) – ‘Wij richten ons primair op energiebesparing’, kweelt Jan Peter (gesprek met de minister-president, 17 februari jl.) Onze energienota stijgt met 7,5%. – Ondernemers is lastenverlichting beloofd. Maar het Rijk profiteert er het meest van.

Zo kan ik nog lang doorgaan. Ook over lokale neerslag. Het prestatieverplichtende Haagse pluche, dwingt plaatselijke rechtshandhavers tot tegendraadse inspanningen. Een voorbeeld? – Een Limburgse dame gooit een plastic zakje niet op straat, maar keurig in de afvalbak. Zij wordt fors bekeurd voor het illegaal storten van afval. Normen gaan waarden voorbij in het schatkistvullende Den Haag.

Vele volksvertegenwoordigers balanceren op de rand van zorgplicht en eigengewin. Wie wil weten waar zij, nationaal én europees, hun oren écht naar laten hangen, kijke terug naar de onthullende Zembla-reportage van 13 mei 2004. Rechts bepaalt. Loslippigheid wordt met één mond bestraft. Links is vier jaar stemloos. Zelfs volkspeilende Maurice kan dat niet veranderen. ‘Aanhoudend hondenweer,’ voorspelt Erwin, ‘van deze winter tot en met de lente van 2007.’

Eerst maar eens oefenen met een Haagse ‘Balansdag’, zou ik zeggen.
Dan hoeven wij ons niet dik te maken.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 19 FEBRUARI 2006 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Links

	Twee Vandaag, 31 januari 2006: Moet Lida naar Uruzgan?
	Twee Vandaag, 10 februari 2006: Gesprek met de minister-president
	Zembla, 13 mei 2004: Het lobbycircuit

Reacties (0):

Nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie