COLUMN
Lekkere Wijven

In de provincie zijn ze echt om op te vreten: Arnhemse Meisjes. Maar Haagse Hopjes zijn slechts verleidelijk zoet. Lekkere wijven. Je hebt ze in soorten.

Je weet niet altijd wat ze van plan zijn, die Haagse Hopjes. Wel hoe ze verhaal halen. Lousewies, met een per optreden wisselende coiffure. Rita, in maagdelijk wit met een weggewerkt vlekje. En Femke, ons croissante krullenkopje, met een fraaie voorzet aan Lousewies.

Een kamerdebat is voetbal. WK-voetbal. Dus pas beslist in de allerlaatste minuut. Nu met een schot in eigen doel. Behalve die mannelijke miskleun was het vooral een meidenstrijd, die de afgelopen dagen tot een hoogtepunt kwam. Een verslag.

Strak gekapt begon Lousewies aan de wedstrijd. Even tevoren had zij Alexander toegesnauwd dat hij niet doorbeet als Vak D66 werd gemangeld door de eretribune. Nu moest zij aan de bal en iets bewijzen. Zij streed op het scherpst van haar snede. Femke, op links, gaf haar een hoge bal, die zij doorkopte naar rechts. Op doel. Miljoenen kijkers hielden hun adem in: de bal leek náást te gaan. Maar in de langste verlenging ooit maakte de eerste verdediger een schuiver. Goal! Lousewies gooide haar haren los.

Rita speelde mooi weer op de gruwelijke grasmat. Zij keek niet links, niet rechts, maar iedereen door haar doorkijkblouse. Verdedigbare ballen stopte ze zelf, maar de moeilijkste liet ze doorschieten naar de eerste verdediger, de Zuurzoete Zeeuwse Babbelaar. Het gevolg is bekend. En Rita’s excuus was voorspelbaar: ‘fout van de verdediging, maar beslist niet van mij!’

Tevoren had ze zich extra ingedekt. Ayaan, die de finale beslist wilde bijwonen, had ze een ticket beloofd. Maar dat kreeg ze pas als ze alle schuld van verlies op zich nam. Geen valsheid in geschrifte, want vrijwillig getekend. Maar vlák voor de match. Dus wel geschift.

Lousewies gooide haar haren los.

Ayaan, Ali of Magan, uit Kenya of Somalië, een koppertje als Vennegoor of Hesselink. Ze speelde de voorronden zelf nog mee. Als dochter van vele grootvaders had zij zich gemeld onder de naam van haar best voetballende opa. Zij werd gecontracteerd en verraste het publiek meermalen met succesvolle kopstoten. Maar Rita, de bink van het team, knalde ook. Zij werden zózeer elkaars rivalen dat zij elkaar stiekem knietjes gaven. Dat ging goed totdat Ayaan luidkeels ‘lekker puh!’ riep en Rita het oranje shirt van haar lijf scheurde. Lekkere wijven!

Ayaan toonde zich ontzettend onheus bejegend toen ze ‘gedwongen’ afscheid nam van de club. Een beledigde troela, want ze zat er niet écht mee. Al maanden loerde ze op een schwalbe. Vóór het einde van haar contract had ze bij een andere club getekend, kon niet wachten daar te scoren en had nu een tranentrekkend excuus. In de rust van de finale liet ze haar gejammer nog eens interviewen. Over de schuldbekentenis voor een kaartje, die zij op de valreep moest tekenen. Moest? Nou ja, liever binnen dan een beetje trots.

Een grachtentour zit er voor de verliezers niet in. Ze weten van de prins geen kwaad, dus mogen wel opzitten bij de koningin. Maar niet voor een lintje. En Ayaan? Die zit op Nova Zembla

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 30 JUNI 2006 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie