COLUMN
Tonino Slaatje

Nee, deze column is geen recept. Maar soms is de actualiteit ‘Gefundenes Fressen’. Justitie wist er al een slaatje uit te slaan.

Waarschuwing vooraf: in deze column permitteer ik mij redactionele vrijheden.
Een overbodig signaal, hoor ik u zeggen. Helemaal waar! Een beetje spelen, soms dollen met het nieuws is immers eigen aan het werk van een columnist. Maar mogelijk bent u wat in verwarring geraakt nu serieuze persberichten op columns gaan lijken.

U snapt het al: ik bedoel hier vooral het persbericht dat het Openbaar Ministerie vorige maand uitbracht over de Deventer Moordzaak. Met de snoeiharde conclusie dat er nóg meer, onomstotelijk bewijs tegen Ernest Louwes was gevonden. Maurice de Hond kreeg een veeg uit de pan, maar het rapport niet. Hij twijfelde zéér en schreef een brief aan de Hoge Raad.

Bij het OM wreef men zich intussen vergenoegd in de handen. De bevindingen van Maurice waren ontzenuwd, diens ‘prutswerk’ blootgelegd. Voor heel het volk stond hij te schande. ‘Oordeel zelf! Haha!’ schalde het ironisch door de gangen, ‘dat moet gevierd worden!’

Dus bracht de bakker taart en de slijter champagne. Tegelijk met de koerier die een pakket afleverde. Afzender: Gerrit-Jan Knoops. Met hem had men het Geheim moeten delen. Maar hij had Maurice publiekelijk al een sneer gegeven over diens brief. Dus nog meer lekkernijen!!!

Het bleek een andere verrassing: een herzieningsverzoek, dubbeldik en uitgebreid gedocumenteerd. Hij ontzenuwde het Geheim, met extra bevindingen, naast die van Maurice. Bovendien veegde hij de de vloer aan met het volksgerichte persbericht. Het viel stil in de OM-kantine, Harm Brouwer kreeg het warm, de slagroom liep uit, het onderzoeksteam droop af, de kurk bleef op de fles.

Harm kreeg het warm.

Al snel stond de pers op de stoep. Harm had zijn voorlichters intussen als feestvierende broodschrijvers ontmaskerd en stamelde op camera iets van ‘redactionele vrijheden’. Geen kijker geloofde dat, en hijzelf nog het minst, dus volgde er een interne reprimande. Een soort taakstraf.

De voorlichters lachten erom, maar spanden zich tot het uiterste in om Harm uit de brand te helpen. Uit hun opleiding kenden zijn de salami- en sandwichtactiek, maar die zouden te doorzichtig zijn. Dus voegden zij iets geheel nieuws toe aan het arsenaal van voorlichtingstechnieken.

Zij overtuigden Harm van het volgende plan: Hij zou, toch bij Paul Rosenmöller, iets spraakmakends beweren over de PC van Tonino, waarvan Peter R. de Vries zeker wist dat het niet waar was. Die zou de media vast mobiliseren om dat recht te zetten. Vervolgens zou Harm die misser ogenblikkelijk toegeven, spijt betuigen, excuses maken, enzovoort.

Zo geschiede. ‘Brouwer diep door het stof’, kopten de kranten. Geheel volgens plan.
In de volgende Van Dale zal ‘Tonino Slaatje’ worden verklaard als ‘smaakmaker voor een menselijk gezicht’. En het nieuw geschreven ‘on-OM-stotelijk’ als ‘wankelbaar justitieel bewijs’.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 8 AUGUSTUS 2006 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie