COLUMN
Dólfinarium

Wat heeft een dolfijn met politiek te maken? Niets! Maar soms ontdek je achter woorden een wereld aan waarheid. Wat heeft Jan Peter met een dolfijn? Alles!

‘Ik ga voor goud!’ riep Jan Peter vorige week. Even dacht ik dat hij zich had aangemeld voor de ‘Gouden Kooi’ van John de Mol. Logisch. Tóch!? Of niet!? Het bleek iets anders te liggen. Hij startte de CDA-verkiezingscampagne. In Harderwijk, na Volendam dé palingstad van ons land. Passende locatie, want als politicus moet je zo glad zijn als een aal. Ongerookt. Want van roken ga je dood. Dat staat op alle pakjes waarmee de Haagse schatkist wordt gevuld. Een sterfhuisconstructie?

‘Negatieve associaties, meneer!’ zo liet Jan Peter mij op de vingers tikken. Door Piet Hein. Nee, niet die uit de tijd van de VOC. Het was de Piet Hein van gisteren, die me streng en sonoor toesprak, maar alweer op z’n fiets sprong vóór ik hem om nadere uitleg kon vragen. Dus moest ik zélf nadenken. Pffffffff!

Positief associërend kwam ik op betere gedachten. Harderwijk was zo slecht nog niet om de CDA-campagne te starten. Het katholieke volksdeel, zeg maar de K van het CDA, kleurt steeds roder. Dus hoef je in Brabant en Limburg geen spontaan applaus te verwachten. De échte christenen, de C van het CDA, vind je in het geografische hoogtepunt van de Veluwe. Daar kun je nog op een open boekje, sorry, open doekje rekenen.

Harderwijk. CDA-toppertje.

Bovendien, zo bedacht ik me, ook promotioneel is Harderwijk een CDA-toppertje. Hét bolwerk van christelijke blijheid. Hoezo? Vis uit hoe het met de attracties zit. Spel ze met ‘Lieve Lucille’ in Lingo-letters. Dan ontdek je domweg de waarheid: accenten maken het verschil

Dól Finarium! Niets is te dol Alles is fijn! Kortom: het is dólfijn in Nederland.
Na die ontdekking begreep ik die van Jan Peter beter: ‘Laten we blij zijn met elkaar!’
Toch moet me van het hart dat ik bij die kritiekloze euforie steeds naar ’n onverzekerde Rennie moet grijpen. Dat heb ik trouwens ook als Tijs van den Brink, in Netwerk, met hiernamaalse blijheid blij de meest schrijnende items aankondigt. Zuur en zoet, dat ongelofelijke contrast kom ik nooit te boven, vrees ik. Zelfs niet als Balkenende XVI het rangnummer van Benedictus bereikt. Integendeel!

Harderwijk… hard roepen en dan neem je de wijk! Die associatie kon ik niet ontlopen. Maar die geldt niet alleen voor het CDA. Wat dat betreft een opmerkelijke onthulling. Marketeers van Singer vertelden mij dat zij elke verkiezingscampagne wilden sponsoren om het vertrouwde kwaliteitsmerk weer op de kaart te zetten. Dat mocht niet in Nederland! En, bij nader inzien, zeker niet baten. Zij zagen de ‘vrolijke’ krantenkoppen al: ‘Elke verkiezingscampagne is een naaimachien!’

Gelijk hadden ze. Want een cabareteske journalist lachte mij deze zomer toe: ‘In Den Haag is het altijd kromkrommertijd!’ En zeg nou zelf, daar wil je toch niet in stikken, sorry, instinken?

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 01 NOVEMBER 2006 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie