COLUMN
Binnenkort op Tien

Achterkamertjes zijn uit. Achtertuintjes in, als je iets vóór wilt koken. Over hoe het ontstond en wat ons nog te wachten staat. Binnenkort op Tien.

Toeval bestaat niet, dus hou ik het maar op goddelijke voorzienigheid dat John de Mol deelnam aan de volkskerstzang in een Capelleke aan de IJssel, waar ook de familie Balkenende luidkeels aanwezig was. Bij de uitgang ontmoetten zij elkaar. Jan Peter, nog in hogere sferen, sprak verrukt over de mystiek van de maagdelijke geboorte. Waarop John hem op aarde liet landen: ‘Hoe lang ben jij al zwanger?’

JP grijnsde van onbegrip, maar liet zich niet uit het veld slaan.
Nog vóór hij de vraag tot zich had laten doordringen, robotte zijn mond:
‘Laten we blij zijn met elkaar, meneer De Mol!’
‘Daar wil ik het nou juist over hebben,’ zei John.
‘Waarover?’
‘Over blij zijn! Daar had u het toch over?’
‘Oh… oh ja…’
‘Over een blije zwangerschap… Van uw vierde…’
‘Vierde !!!???’ riep Jan Peter onthutst.
Ook Bianca schrok zich een hoedje en vluchtte met Amelie naar huis.

Zoek de Haagse babbelaars !

‘Uw vierde kabinet!’ lachte John. ‘Wanneer bent u uitgerekend?’
Jan Peters onbedaarlijke lach galmde over het hemelse kerkplein. Hij hield van humor. John had zijn hart geraakt en gewonnen. Dus was hij niet te benauwd om op dezelfde toer wat ontboezemingen ten beste te geven. Al twee maanden op weg, had hij de ‘blije doos’ nog niet ontvangen, vrat zich het apenzuur aan augurken, moest er zo nu en dan van kotsen, maar zich publiek inhouden.

‘Houdbaarheidsdatum verstreken?’ grapte John, aarzelend.
‘Nee. Die zure bommen zijn niet van de VOC!’ schaterde JP.
‘Maar waar ga je dan van over je nek?’
‘Dat ik elke wee moet verklaren. Er is geen achterkamertje meer!’
‘Oké! Dan gaan wij nú een plan bedenken!’ schouderklopte John hem naar huis.

In huize Balkenende stond de kersttafel onaangebroken gedekt. Amelie begroette papa met een ongedurige blik. Hij moest en zou de kerststol snijden! ‘Nou dan! Doe dan!’
Bianca schoof intussen een bordje bij voor John, de zelfgenode gast.

Tussen het krentenmikken door luisterde de presidentiële familie met open mond naar zijn prinsheerlijke plannen. Op basis van de ‘Gouden Kooi’, maar dan geheim. Bianca verheugde zich op een beter leven dan van een schamel premiersalaris, met slechts een bonus van AH. JP raakte bijkans in coma van een bewaakte achtertuin als alternatief achterkamertje, verlost van 16 miljoen bemoeials.
En Amelie? Die vond alles best. Als er maar een wip was.

Het land van Maas en Geel, een ultieme verdwijnplek, bleek van de kaart verdwenen. Maar via Google Earth was een alternatief snel gevonden: Beetsterzwaag, ver van Den Haag. Een koetscatshuis.
‘Helemaal top, man!’ robotte JP, met de chip van Ali B.

John, thuisgekomen, zette onmiddellijk zijn denktank aan het werk voor een commercieel vervolg. Met succes: ‘Na Beetsterzwaag een nationale Elfstedenzoektocht naar geheime buitenlocaties. Op tv. Kijkers sms-en de kosten ruimschoots bij elkaar. Met kans op een BBQ om de waarheid te roosteren. Binnenkort op Tien: ‘Zoek de Haagse babbelaars!’ Dat zuigt. Kijkers!’

‘Top! Dat zal ook Balky plezieren!’ zei John. ‘Bbabbelaars… da’s typisch Zeeuws. Toch!?’
En zo geschiedde het in die dagen…

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 9 JANUARI 2007 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie