COLUMN
Belspelletjes

Geldrovende belspelletjes op tv. We lachen erom, maar doen er toch aan mee. Bewust. Intussen betalen we onbewust voor slimme belspelletjes van KPN Telecom.

‘Mensen, het is bellen geblazen!’
Zo begon, zegt men, Ad Scheepbouwer zijn inauguratierede, toen hij zes jaar geleden het imago van KPN kwam vertimmeren. Vanaf een zeepkist sprak hij zijn mensen toe. Maar het bleek te Hi! gegrepen.

Eigenlijk had hij met zijn vuist op tafel willen slaan. Hij had het erin willen rammen: dat het nu eindelijk eens tijd werd voor klantvriendelijkheid, wilde men het bedrijf van de ondergang redden. Maar ja, net binnen, wilde hij de koninklijke telecommers niet direct te zwaar vallen. Dus zei hij het met een grap.
Communicatiefoutje…

‘Bedankt!’ riep men in koor. De oproep tot ‘bellen blazen’ werd begrepen als de start van een ontspanningsperiode. Die was hard nodig na het luisteren naar alsmaar méér ontevreden klanten.
Pfff… eindelijk rust! Men was hartstikke blij met Ad.

Telecomkoper is goud waard

Even maar, want vele ontslagen temperden de vreugde. Minder mensen voor méér werk. En dan al die afscheidsparty’s… die namen nog eens extra tijd. De stress sloeg toe. Had men Ad wel goed begrepen?
Jazeker wel, bleek vorig jaar, toen het ‘bellen blazen’ tot logo werd verheven. Dat was het signaal om het tempo van toen weer op te pakken. En er ging nog een ontspannen schepje bovenop.

Tijd voor spelletjes op de concerncomputer. Tijd voor het lezen van privé-mail van klanten, spannender dan alle roddelbladen bij elkaar. Daarnaast kwamen er regelmatig ‘kastjemuurdagen’. Dan gaat het erom wie klagende klanten het langst aan het lijntje houdt. Het record wordt week na week gebroken.

Ook van de wachtrij trouwens. Met dank aan Cruyff maakte men van dat nadeel een voordeel. Het werd een nieuw belspelletje: hoe langer de wachtrij, des te meer klantbegrip voor de drukte. Toch!?
Bovendien leverde het extra omzet op: wachtgeld.
Klantbetaalde ontspanning! Wie doet je wat?

Uit m’n duim gezogen? Welnee.
De Telegraaf hoorde dat onlangs van een klokkenluider. Een ‘bellboy’ zeg maar.

Had ik hem maar gehoord vóór ik overstapte op internetplusbellen. Ik had de keus uit vele aanbieders, maar ‘KPN sluit je aan’ klonk me vertrouwd in de oren. ‘Maak je niet druk, wij maken alles in orde!’ verstond ik. Maar dat was (jawel!) een communicatiefoutje…

‘Gratis installatie’ bleek een ‘doehetlekkerzelfpakket’. Binnen drie weken zou het komen. Het werden er ‘maar’ zes. Want vast méér als ik er, 0900-betaald, niet bij herhaling om had gevraagd.
De doos nog maar net in huis, sloot een of andere muts mijn bestaande lijn alvast af.
Pas na vele Vodafoontjes kreeg ik KPN weer aan de praat.

* * * * *

Naar mijn huis liggen sinds jaar en dag twee koperdraadjes. Zó dun, het jatten niet waard. Geen last van dieven, zou je zeggen. Hoewel, ik heb er intussen dubbel en dwars voor betaald. Méér dan cokesnuivers voor één lijntje. Telecomkoper is goud waard.

KPN claimde onlangs ‘haar’ groen. Vrouwe Justitia dacht daar anders over. En terecht!
KPN past een andere kleur: het schaamrood op de kaken.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 30 JANUARI 2007 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie