COLUMN
Sabine

Ik ken haar sinds vorig jaar. En ze raakte me meteen. Sabine! Niet de Brabantse blondine uit de eerste Big Brother, maar een lief poldermeisje. Slachtoffer van dé Big Brother die over ons allen waakt, althans naar eigen zeggen.

Bijna 21 was ze, toen ik haar ontmoette. Eerst bij Barend en Van Dorp, even later bij Albert. Geen ‘wannabee a popstar’ of anderszins tv-geile BN’er. Zelfs met die ambitie niet. Een simpele verjaarswens bracht haar op de buis. Ze wilde dat haar vader op haar verjaardag kwam. Na zeven jaar wilde ze hem eindelijk weer eens knuffelen, in haar armen sluiten.

Dat hoort in ‘Spoorloos’ of ‘Vermist’ zou je denken. Maar haar vader zat niet in een onbekend buitenland, of in Nederland ondergedoken. Dan had ze Derk Bolt of Jaap Jongbloed wel te hulp geroepen.

‘Hij zit daar,’ zei ze paarskrokodillerig, ‘onschuldig vast!’ En ze wees naar een hoge muur, op zwaaiafstand van haar huis. Die van de ‘Penitiaire Inrichting Lelystad’. Het was een bittere PIL, die ze vanaf haar veertiende al moest slikken. Dus had ze een lieve brief geschreven aan minister Donner. Maar die bleek pietijzerenheinig. Ook voor haar.

Neelie, kom je helpen?

Vandaag of morgen wordt Sabine 22. Ze moet nog steeds zwaaien naar de overkant.
Is er in driehonderdvijfenzestig dagen dan niets veranderd? Jazeker wel! Maurice de Hond, gegrepen door de Deventer versie van Schiedam, heeft zijn tanden gezet in onrecht, koste wat het hem kost. En velen met hem, waaronder ter zake kundigen, die het OM en haar ‘maffiamaatje’ NFI met fikse klappen hebben verslagen. Ongehoord, door een luilakkende volksvertegenwoordiging.

Uiteindelijk oordelen rechters. En zo hoort het ook. Maar het heeft op z’n minst de schijn dat zij oordelen vanuit een dikbetaalde makkelijke stoel. Zij nemen voor Deventer koek wat hen wordt aangereikt. Door ‘weigerambtenaren’ – avant et après la lettre. Die stoppen in dossiers alléén wat hun promotiegerichte score dient. De verdediging laten zij per definitie in het ongewisse, aan waarheidsvinding een weduwe dood. Zo lijkt het. Op z’n minst.

Maar allerwaarschijnlijkst is het een kartel van jewelste. Met kongsi’s zonder weerga van hen waarop wij het allermeest vertrouwen. Erger dan de prijs van een biertje, waar je sinds de euro toch al extra van boerde, en dat beboet vast niet goedkoper wordt.

Dus halen we, wat mij betreft, Neelie terug uit Brussel. Die weet op haar ééntje meer stiekeme afspraken te ontmaskeren dan 75 Eerste en 150 Tweede Kamerleden bij voortduring bij elkaar.
De bate van oneervol luilakontslag mag zij als bonus hebben.
Pas als zij hier klaar is, gaan we weer ‘JanPeteren’ over normen en waarden. Eerlijk dan!

Vat je mijn betoog niet? Dat snap ik. Want er schuilt méér achter dan in de pers verschijnt.
Surf naar www.geenonschuldigenvast.nl en www.maurice.nl. Voor media naar www.deventermz.info. Lees, kijk, oordeel zelf en reageer! Dat helpt Sabine. En jezelf!

Of wil je de kans lopen zó maar te worden opgepakt in dit ‘OMaffiastaatje’? Mag ook.
Waarheidsvinding is een postcodeloterij. Zolang het tegendeel niet blijkt.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 25 APRIL 2007 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie