COLUMN
Oranjebitter

U bent weer gelukkig! Zegt het SCP. Ik haast me u daarmee geluk te wensen. Want morgen is die wens de vader van de gedachte.

‘Het gaat weer beter met de Nederlanders' schrijft het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) over de ‘Sociale Staat van Nederland 2007'. ‘Ruim 82% van de Nederlanders gaf aan ‘gelukkig' of ‘zeer gelukkig' te zijn.' Prachtig toch?

Dat vond ook Prinses Annet té gek, toen ze stiekem het concept las dat Beatrix op de keukentafel had laten slingeren. ‘Eindelijk weer een jus d'oranjegevoel!' verzuchtte ze. ‘Ja, te vét!' riep Mabel vanachter de koninklijke huiscomputer, ‘niks meer aan veranderen! Sherry, Sekrève?'

‘Nee, voorlopig niet,' lachte Annet heimelijk, terwijl ze een predictorstick omhoog hield. ‘Ik moet nu als de bliksem naar Bernhard toe, snap je?' De rest is politiegeschiedenis.

Maar goed, het SCP-rapport. Van een bureau dat plannen maakt verwacht je dat het naar de toekomst kijkt. Maar de conclusies dateren van 2006. U weet wel, het jaar waarin niemand meer geloofde dat het zuur ooit nog zoet zou worden. Het jaar waarin zeker 82% van de bevolking verzuchtte: ‘laten we dan maar blij zijn onder elkaar.' Het jaar van III maal JP is VOC-scheepsrecht. De rest is politieke geschiedenis. Althans, dat dachten we.

Samen werken, maar ook leven?

Na onze blije getuigenis aan de enquêteurs van het SCP togen we naar de stembus. Voor iets nieuws. Maar in een geheim achterkamertje, hoog in Nederland, ging het van ‘I, II, III, IV, hoedje van hetzelfde papier!' En daarna eerst 100 dagen het land in. In busjes en met feestjes die bij vriendjes werden aanbesteed. Oké, want om... te luisteren!

Althans, dat dachten we, ongehoord en ongezien. Op wat probleemwijken na, waarvan de ontvangstcomités nog niet wisten dat het geld voor ‘prachtwijken' uit hun portemonnee zou worden gevogeld dat het een aard had. De regering was onzichtbaar in die dagen. Op wat bewindslieden na, die met persoonlijke plannetjes voor de troepen uitliepen, I, II, III nog niet geleerd van ‘haastige spoed is zelden goed'. Uiteindelijk kregen we een prachtig praatjes- en plaatjesboek . ‘Samen werken, maar kun je er ook van leven?' Zoiets.

Over planning gesproken: het blije SCP-rapport verscheen vlak vóór de Miljoenennota begon te lekken. Een laatste advies van Jack de Vries, zijn biezen al heeft gepakt. Want de zoveelste vermeende opsteker, met het oog op morgen.

Den Haag, gisteren. Alle meiden van Ten Bosch in de koninklijke keuken. Over hoedjes en zo. Vette pret vóór Prinsjesdag. Totdat Trix de Troonrede in het midden wierp.
‘Over de aanrechtsubsidie hoeven WIJ ons geen zorgen te maken,' lachte er één.
‘Maar… onze economie bloeit en alle werkende burgers moeten bloeden?' vroeg een ander bezorgd.
‘Beetje dom! Nou ja, een beetje…?' verzuchtte Máxima.
‘Mag ik een teiltje?' smeekte Annette.

‘Gutenacht, Freunde!' klonk het onverwacht. Alex zwaaide de keukendeur open.
‘Zoals een Willem van Oranje betaamt, doe ik er het Zwijgen toe.
Maar gelukkig hebben we Mark nog. Die gaat nu zijn Rita-stinkende best doen!'
‘Tijd voor oranjebitter!' kirde Mabel.

Het bleef nog lang onrustig ten paleize. Met het oog op morgen.

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 17 SEPTEMBER 2007 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie