COLUMN
Popstars

'Ach nee hè?!' was de eerste reactie van Henkjan Smits bij het weerzien van Herman Berghuis, die hij als Idol al afserveerde.

Ook gekeken naar Popstars, vrijdagavond? Dan ben je vast een liefhebber van leedvermaak. Want de eerste uitzendingen van hedendaagse talentenjachten kijkcijferen vooral door het publiekelijk schandnagelen van hen die bloosloos in zichzelf geloven. En anders hun ouders wel.

Ik heb niets tegen talentenjachten. Integendeel! Zonder 'Nieuwe Oogst' (AVRO, jaren '60) hadden we wellicht nooit om André van Duin kunnen lachen. Zonder de 'Soundmixshow' (KRO, jaren '90) hadden we prachtig zangtalent mogelijk moeten ontberen. En als Joop van den Ende niet via tv 'Op zoek' was gegaan naar musicalstars (AVRO, deze eeuw), waren we ons nooit bewust geweest van de vele nachtegalen die ons land rijk is.

Maar nu nooit meer terugkomen !

Een toenemend commercieel belang valt ook in de beste pogingen te onderkennen. Al is het maar om ons te bewegen om voor goud geld te gaan sterrenkijken. Natuurlijk, er wordt aanzienlijk geïnvesteerd in de ontwikkeling van sterren, decors en wat dies meer zij. Maar we betalen er dik voor als je ziet dat er uiteindelijk miljoenen aan de strijkstok blijven hangen. En niet aan die van de strijkers in het orkest. Maar goed, Joop is geen Mol die alles voor zichzelf houdt.

Een kwalijk commercieel belang valt te onderkennen bij kijkcijferkanonnen als 'Idols', 'Popstars' en varianten. Uiteindelijk komt ook daar het ware talent wel uit de verf, maar niet nadat er dik is verdiend aan leedvermaak. En niet alleen ten koste van vermeend talent dat tegen zichzelf moet worden beschermd. Ik wed dat de producenten ervan óók nog eens kwalijk lachen om het onnozele miljoenenpubliek, dat zinloze belcenten in hun bodemloze zakken stort.

Maar goed, het volk wil brood en spelen. Dat moet ook Jan Peter Balkenende hebben bedacht, toen er geen ontkomen meer aan was om de voorgenomen BTW-verhoging te schrappen. Niet tijdens zijn laatste reces, toen dochterlief hem vroeg waarom hij van haar zoet nog een procentje meer wilde afsnoepen. Maar al in Lauswolt, toen de vraag voorlag om iets onzinnig zuurs te verzinnen, dat later met kiezersgewin kon worden teruggedraaid. In het regeerakkoord, maar buiten de boeken. Want de spaarpotjes om dat te financieren waren toen vast al bekend, zoniet gevuld.

Naarmate het regeringsvertrouwen daalde, popelde Jan Peter van verlangen om het volk te piepelen. Prinsjesdag duurde écht te lang, alle embargo's ten spijt. Wouter had tijdens zijn vakantie al bekend dat hij het maar niks vond om het volk, naast de sowieso BTW-verhogende inflatie, met een procentje extra te verzuren. Dus was een persconferentie snel belegd. Voor een slim spelletje!

Hoe? Het afzien van de BTW-verhoging, een bij voorbaat onontkoombaar besluit, werd gepresenteerd als 'openingszet'. Om vakbonden te verleiden haar leden zélf te verzuren. Zodat het beloofde zoet opnieuw kon worden uitgesteld, zonder dat het Kabinet iets te verwijten viel.

Zo'n presentatie was in de auditieruimte van 'Popstars' vast anders verlopen.
'Ach nee hè?! Nou ja, oké dan. Maar nu nooit meer terugkomen!'

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 26 AUGUSTUS 2008 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie