COLUMN
Schaamhaar

André stelde voor de staat van het schaamhaar vast te leggen. Heel Nederland viel over hem heen. Jammer, want deel van een groter plan.

Je zou het niet verwachten. Van een Minister van Jeugd en Gezin, wars is van pedofilie, kinderporno en gedwongen jeugdprostitutie. Maar hij deed het. Hij stelde de Kamer voor om het elektronisch kinddossier (EKD) te voorzien van een pikant detail: beschrijving van het ontluikende schaamhaar.

Daarmee gaf hij de vrije hand aan schoolartsen, jeugdwerkers en anderen die deze bijzondere vriendenboekjes schrijven, om hun pink achter kinderslips en -shorts te haken. De weg vrij voor ongebreidelde onderbroekenlol.

Hoezo? Stel je maar voor dat een geile zorgkundige collega's erbij roept omdat hij zogenaamd niet weet hoe het aangetroffen panorama te beschrijven. 'Ach joh, laat 's kijken… Hmmmm… Ik zou het ook niet weten. Weet je wat? Stop maar een digitale foto in het dossier.' Klik!

Het is een eerste stap naar legalisering van kinderporno. Rijksgerand. Wie het EKD raadpleegt haalt die immers automatisch in de cash van zijn pc. En die staat op enig moment op straat. Nóg een stap en John de Mol maakt er een kijkersscorend programma van.

Met Rob Geus bijvoorbeeld. Jawel, van de smaakpolitie! Eén proeve te ver, da's waar. Maar als die 'diepgang' wordt verboden, is er ergens ter wereld vast wel een schaamhaarfluisteraar te vinden, die je met geile vragen mag bestoken. Voor 10 euro per SMS.

Inclusief 9 euro vermakelijkheidsbelasting. Want hypocriet Den Haag verdient het meest aan wat zij vindt dat verboden zou moeten worden. Autodrop? Nee, peukenpolitiek.

Het grootse plan van André

André schrok geweldig van de commotie over zijn plannen. Hij promootte de innovatiemissie van het kabinet met hart en ziel, maar creatief kindermisbruik viel niet in die termen. Bovendien wilde hij de schatkist niet hoerend vullen. Nou ja, op een homobelasting na.

Zijn voorstel was slechts de haarwortel van een veel grootster toekomstplan.
'De staat van het schaamhaar geeft meer bloot dan men ooit vermoedde,' had een arts hem toevertrouwd. Op een borrel tijdens de 100 luisterdagen na Lauswolt. 'Simpel: hoe meer schaamhaar, des te meer je wilt bedekken.'

Dat leek hem logisch. Van jongsafaan kon je dus het kaf al van het koren scheiden. Daar kon hij wel iets mee, als 's lands eerstverantwoordelijke baarmoederbewaker.

Een postnatale impressie zou ongewenste sujetten direct ontmaskeren. Van kruimeldieven tot geboren grootgraaiers, zoals malafide bankdirecteurs en woekerende verzekeraars. Van bedriegers tot potentiële politici, met halve waarheden in de wieg gelegd. En alle schaamrood daartussenin.

'Schaamhaarregistratie maakt Nederland pas écht gezond!' fluisterde André me zijn slogan voor de eerstkomende verkiezingen in. 'Met een aanzienlijke besparing op antecedentenonderzoeken'.

'Oké! Maar met het effect gaat al gauw een Betuwelijn heen,' schamperde ik.
'Welnee! We werken inmiddels keihard aan een screening van allen die nu maatschappelijke systeemfuncties bekleden of ernaar solliciteren.'
'Kunt u een slipje van die sluier oplichten?'
'Het wordt een kruistocht. In letterlijke zin!'

GERJO VAN RIJNWAARDEN - 2 DECEMBER 2008 - REACTIES - REAGEER - INDEX

Reacties (0):

nog geen reacties

Reageer:

Naam:
E-mailadres*:
Reactie:
* je e-mailadres zal niet getoond worden bij je reactie